De laatste dagen in Thailand...
Inmiddels ben ik alweer 1 maand terug in Nederland (en heb zelfs alweer 1 week Marokko achter de rug!). De mooie witte palmstranden heb ik moeten inwisselen voor asfalt en drukke straten. De relaxte sfeer voor een gestresste en ook het weer is nou niet bepaald tropisch. Tóch is het heel fijn om terug te zijn en mag ik zeker niet klagen; ik kan weer lekker slapen in mijn eigen bedje (héééérlijk!!), iedereen zien en spreken, warme choco drinken (met dit weer mag dat tenminste), dropjes eten, ontbijten met lekker en goed brood met echte Hollandse kaas...mmmm.... en kan ik terugkijken op een geweldig avontuur!
Nu ik weer een beetje gewend ben aan alles hier, is het natuurlijk tijd om m'n grote reis fatsoenlijk af te sluiten. Jullie zullen nog wel benieuwd zijn naar de laatste dagen en alle foto's van de reis.
Terug naar half januari op Koh Chang, Thailand!
Na een paar dagen op het mooie, kleine, maar vooral ook stille eiland, Koh Mak, was ik weer terug op Koh Chang. Helaas kon ik niet weer in hetzelfde huisje waar ik de week daarvoor had geslapen, omdat er andere mensen in zaten. Maar al snel vond ik een plek met hele mooie huisjes en een hele schattige en vriendelijke eigenares. We raakten meteen aan de praat en niet veel later kwam ik erachter dat ze ‘Bla' heet. Voor ons is dat natuurlijk al vreemd genoeg (zo noem je iemand toch niet?), maar om het nog gekker te maken..in het Thai betekent het: ‘vis'. Achja, ‘Blub' was erger geweest..
In totaal ben ik ruim 2 dagen op Koh Chang gebleven. Nog even genoten van het meer dan heerlijke weer, het mooie strand, het lekkere fruit, de relaxte sfeer, de leuke gesprekjes met locals en de gezellige feestjes.
En toen was het toch echt tijd om richting Bangkok te gaan...
Deze keer voelde ik me ‘als een vis in het water'..ik wist de weg, de leuke clubs, de heerlijke en goedkope restaurantjes en goede slaapplekken . Het duurde dan ook niet lang voordat ik mijn rugzak van mijn rug kon doen en kon neerploffen op een goed bed!
De volgende dag heb ik de benodigde souvenirs gekocht..pff, toch nog een behoorlijk moeilijke opgave! En ‘savonds had ik afgesproken met Ziv, een Israëlische jongen die ik op Koh Phangan had ontmoet. Hij was in Bangkok met zijn 2 vrienden, omdat ook hij terug ging naar huis. We hadden via facebook contact gehouden en afgesproken om elkaar te meeten in Bangkok. Zijn 2 vrienden had ik nog niet eerder gezien, maar vrijwel meteen klikte het ook met hun heel goed. Eerst hebben we wat drankjes gedronken op het dakterras van hun hotel. We hebben erg gelachen toen we elkaar ‘tongbrekers' wilden leren zoals: ‘De kat krabt de krullen van de trap' en ‘Als een potvis in een pispot pist, zit de pispot vol met potvispis' en ‘Als achter vliegen vliegen vliegen, vliegen vliegen vliegen achterna. De zinnetjes die ze mij hebben geprobeerd te leren ben ik natuurlijk allang vergeten, maar leuk was het zeker! Rond 1 uur zijn we met z'n 4tjes naar een club gegaan aan de andere kant van Bangkok (daar was ik alleen echt nóóit gekomen!), waar we tot in de vroege uurtjes hebben gedanst. Erg geslaagd dus!!
De volgende dag, dinsdag, heb ik de bus genomen naar Ayuthaya. Dat is een stadje 100km ten noorden van Bangkok, waar allerlei oude ruïnes te zien zijn en die wilde ik nog graag even zien voor mijn vertrek. In Ayuthaya heb ik een deal gemaakt met een tuktuk-chauffeur. Hij zou me de hele dag rondrijden van de ene plek met ruïnes en tempels naar de andere. Zo heb ik in sneltempo de hotspots van de stad gezien en het was zeker de moeite waard! Aan het eind van de middag weer de bus gepakt naar Bangkok ,maar vervelend genoeg duurde de terugreis erg lang vanwege kilometers file...ja, die hebben ze niet alleen in Nederland!;)
Die avond werd ik weer door de Israëliërs (Ziv, Idan en Matan) uitgenodigd om naar hun toe te komen en daarna uit te gaan, hartstikke leuk natuurlijk!! Een van de jongens had een tijdschrift (‘Top gear'.. tijdschrift over auto's) gekocht, maar hij kwam er later achter dat het niet in het Engels was, maar in het Nederlands. Alle drie hebben ze pogingen gewaagd om verhaaltjes voor te lezen en betekenissen te raden..wat voor mij hilarisch maar ook wel moeilijk was, want sommige woorden uit dat tijdschrift worden écht niet in normaal Nederlands gebruikt. En tja.. hoe leg je dan de betekenis daarvan in het engels uit!!?? Later op de avond zijn we weer met z'n allen naar een club gegaan met een tuktuk. Natuurlijk lekker krap met 4 personen, (zie foto's!;) , maar wel heel erg gezellig. Israëlische liedjes zingend en grappen makend zaten we in de tuktuk, waarvan de chauffeur dacht grappig te zijn door heel hard op te trekken zodat we een wheelie maakte!!! En dat met een tuktuk...
Na weer een hele geslaagde nacht, even een paar uurtjes geslapen voor mijn wekker ging...ik wilde namelijk op mijn laatste dag in Thailand heel graag Royal Palace bezoeken. Een groot paleizencomplex met allerlei pracht en praal. Fris en fruitig ging ik op weg, maar de hitte (is ook niet helemaal aan te wennen, helemaal niet als het heel vochtig is) de drukte en de vele paleisjes overvielen me een beetje. Ik had inmiddels al zoveel tempels en paleizen gezien in Nepal, Tibet, India en Thailand, dat het niet echt indruk op me maakte. Ik ben er snel doorheen gelopen en heb hier en daar nog wat foto's gemaakt. Daarna ben ik weer snel terug gegaan om nog de laatste souvenirs te kopen en mijn rugzak in te pakken (én te wegen...met al die extra spulletjes was mijn rugzak toch behoorlijk wat zwaarder geworden!!;) Gelukkig bleek het gewicht mee te vallen.
's Avonds voor de laatste keer roti gegeten. Dit is een soort pannenkoekje wat ter plekke bij een kraampje gemaakt wordt. Je kan kiezen tussen verschillende ingrediënten die er op kunnen worden gedaan. Ik vind ze het lekkerst met banaan en beetje chocoladesaus. De plakjes banaan worden dan op de pannenkoek gelegd en vervolgens wordt de pannenkoek dichtgevouwen tot een ‘pakketje'....en met wat chocoladesaus is dat echt om te smullen!:)
Rond 8 uur ben met mijn bepakking naar Ziv en zijn vrienden gegaan. Heel toevallig gingen zij die nacht ook terug naar huis, er zat zelfs maar een half uur tussen onze vluchten! Dan is het natuurlijk heel gezellig om samen naar het vliegveld te gaan!
Nadat we waren aangekomen op het vliegveld en we waren ingecheckt, was er geen weg meer terug.. We hebben nog snel even wat gegeten en wat geld gewisseld en toen was het alweer tijd om afscheid te nemen en naar de gates te gaan... jammer, want we waren in zo'n korte tijd toch wel echte maatjes geworden!!;)
De vlucht naar Nederland is goed verlopen. Rond 7 uur sochtends kwam ik aan in Caïro, waar ik 3 uurtjes moest wachten voor het vliegtuig naar Nederland. Bizar genoeg zat ik in het eerste vliegtuig naast een jongen waarmee ik op Railey-beach even heb gesproken in een bar. Hij kwam me heel bekend voor en toen ik dat zei, kwamen we er al snel achter dat we elkaar eerder hadden gezien en dus ook gesproken.. maf hè?!
Op Schiphol werd ik verwelkomt door mijn moeder, Vivian (met de heerlijke dropjes en de Hollands tulpen) en onvermijdelijk.. de kou!!!
Hoewel dat laatste nog steeds verschrikkelijk kan zijn (is ook haast niet aan te wennen), is het fijn om terug te zijn. Ik heb een ontzettend mooie reis achter de rug, waarin ik ongeveer alles heb ik gedaan wat ik wilde. En ik ben een enorme bofkont.. vrijwel alles is goed gegaan! Ik heb niet echt iets vervelends meegemaakt en ik ben niet ziek geweest!
Ik wil jullie nog hartstikke bedankt voor jullie leuke en lieve reacties op mijn berichten. Leuk dat jullie zo betrokken waren. Het heeft veel voor me betekend!
Heel veel liefs,
Doenja
Full moon party, Oud&Nieuw in Bangkok, mijn nieuwe thaise kapster(tje) en terug naar NL!!!
Hopelijk hebben jullie allemaal fijne feestdagen gehad! Die van mij waren dit jaar toch heel wat anders dan gewoonlijk! Met zo'n 30 graden, zonnig weer en liggen op het strand..was er nou niet bepaald een kerstsfeer! En ook mijn Oud&Nieuw in Bangkok was eventjes wat anders dan normaal! Maar daarover vertel ik straks...eerst maar terug naar 21 december: de dag (of eigenlijk beter..de nacht) van de full moon party!
Die avond hebben Kajan en ik eerst even goed avondgegeten (onder het mom van: 'een goede bodem in je maag'). Daarna zijn we het strand opgegaan, waar al de eerste tekenen van de full moonparty zichtbaar werden. Vuurtorens, een glijbaan door een brandende ring, tafels om op te dansen, bucket-kraampjes met al hun drank uitgestald, waren gereed voor het grootse feest! Moet je voorstellen.. elke maand, als er een volle maan is (duh..), is er zo'n feest. En er komen in totaal zo'n 10.000-30.000 mensen op af!! Ongelofelijk!
En het staat bekend om de hoeveelheid drank die er doorheen gaat, de fluoriserende kleren en totale gekte van alles en iedereen! Kajan was al eerder naar zo'n feest geweest en had me behoorlijk wat verteld over wat hij nog kon herinneren van de vorige keer (en ook vooral..wat hij niet meer kon herinneren!) Ik had dus hoge, maar ook gestoorde verwachtingen over dit feest en ik moet zeggen.. het was me een belevenis!!
Het begon eerst met de gebruikelijke fireshows; jongens die met vlammende stokken en touwtjes allerlei trucjes uithalen.
Daarna werd de muziek harder gezet en stroomde het strand al snel vol met allemaal mensen, gekleed in felgroene, roze en oranje topjes en broeken, en met een bucket als gadget.
De sfeer zat er al meteen goed in en met de uren werd het steeds gezelliger en drukker! Wat een topavond was het! Heel veel leuke mensen ontmoet en ook weer een tijd met Elin en Angelica (2 leuek zweedse meiden die we de vorige avond hadden leren kennen) staan dansen.
De volgende dag moest Kajan veel te vroeg de boot halen om terug te gaan naar bangkok (voor zijn vlucht naar Australie). Dus zaten we allebei nogal duf (tja..ik was nou niet bepaald nuchter geweest snachts) bij het ontbijt om half 11 sochtends. Na het eten naar binnen te hebben gepropt, een snelle maar stevige knuffel en wat woorden moest hij dan toch echt vertrekken.. Ondanks de dufheid ben ik daarna snel op zoek gegaan naar een nieuwe slaapplek, aangzien het huisje waar we in sliepen te duur was voor mij alleen.
Godzijdank vond ik snel een goedkope plek en kon ik niet veel later daar verder slapen!
De dagen daarna heb ik overdag wat dingetjes geregeld en ben ik telkens een paar uurtjes naar het strand gegaan en savonds gefeest op het strand met Elin en Angelica. Super gezellig! Wat een gaaf eiland is Koh Phangan (als je van een feestje houdt dan...:))
Na vijf uitbundige dagen op Koh Phangan was het tijd om verder te reizen naar de volgende bestemming: Koh Tao.
Dit is een vrij klein eiland waar veel mensen naar toe gaan die een duikcursus willen doen. Zo'n persoon was ik dan weer niet, maar ik wilde toch graag dit eiland zien. Iedereen sprak er lovend over! Dus die ochtend werd ik opgehaald met een busje en even later stond ik op de pier te wachten op de boot.. En erg relaxt was het niet aangezien het zo'n 35 graden was en erg benauwd. (en mijn slechts 4 uurtjes slaap zal ook wel meegerekend hebben...) Wachtend op de boot leerde ik Charlotte, een meisje uit Engeland, kennen. Met haar heb ik eerst op de pier en later op de boot zitten kletsen. Op Koh Tao zijn we samen op zoek gegaan naar een plek om te slapen, maar tot onze verbazing was bijna alles vol en/of heel erg duur!! Dus hebben we een hele tijd met onze rugzak in de hitte rondgelopen, hier en daar vragend of er nog plek was. Uiteindelijk vonden we een plek waar nog 1 kamer vrij was..en die hebben we maar samen gedeeld! (we hadden allebei niet zoveel zin om nog 1 uur verder te zoeken en dit was natuurlijk wel een gezellige optie!:))
Na een verfrissende douche hebben we wat rondgelopen en ergens een late lunch gegeten. Het was inmiddels rond 4 uur in de middag!
Van het strand was weinig te zien, aangezien er vloed was, maar wat een geweldig mooi eiland is het! En wat een geweldige sfeer hangt er...er zijn veel terrasjes waar mensen in het zonnetje zitten of liggen te genieten van een drankje en de muziek! Wauw...super relaxt!
Ik ben in totaal 4 dagen op Koh Tao gebleven..de eerste 3 dagen met Charlotte en de laatste dag in m'n eentje omdat zij een duik-cursus ging doen.
Lekker op het strand gelegen, gezwommen, gelezen, rondgelopen op het eiland en beetje geshopt...wat wil je nog meer!:)
Op 30 december ben ik met de boot en bus terug gegaan naar Bangkok om daar Oud&Nieuw te vieren. Aangezien de eerste keer in Bangkok nou niet echt succesvol was (zie eerdere weblogberichtjes) betwijfelde ik of het wel een slimme keuze was om daar weer terug te keren.. maar wat een goede beslissing was het! Ik heb 3 hele leuke dagen en nachten gehad daar!! Vrij snel na aankomst in Bangkok, savonds rond een uurtje of 8, een hostel gevonden vlakbij de Kao san road (DE plek voor savonds). De kamer was nou niet echt denderend, a la postzegelformaat, maar prima voor mij alleen! Toen ik even later had gegeten en wilde afrekenen werd ik door 2 spanjaarden uitgenodigd bij hun aan tafel te zitten. Was erg gezellig en het werd steeds gezelliger (naarmate er meer biertjes werden besteld!:) en er even later ook nog een jong Duits stel bij kwam zitten. Met z'n allen besloten we, toen het tegen middernacht liep, het restaurant in te wisselen voor een club! Een hele hippe club waar helaas nou niet bepaald mijn soort muziek werd gedraaid en er waren ook alleen maar Thaise jongens te zien..(ook niet echt mijn 'ding';))..Toen een van de spanjaarden toen ook nog half kwijlend naast me stond en zei: ' Doenja, I wanna kiss you' ben ik snel met een groepje Australianen weggevlucht. Niet veel later kon ik mijn geluk niet op toen ik allerlei Hiphop, RnB en latin-hits voorbij hoorde komen in een andere club...jaja.. lekker gedanst dus! De Australianen was ik inmiddels weer 'kwijtgeraakt', zo gaat dat nou eenmaal, maar al snel vond ik weer een nieuw Australiaan, Djait! Met hem heel gezellig gekletst en nummers uitgewisseld om af te spreken voor de volgende dag (oud & nieuw). Daarna was het dan toch wel tijd om mijn bedje op te zoeken na deze lange reisdag en geslaagde uitgaansnacht!
Oudjaarsavond heb ik op Kao san road doorgebracht. Bizar genoeg kwam ik weer allerlei mensen tegen die ik eerder had ontmoet op een van de eilanden! Heel toevallig dat ik ze weer tegenkwam! Natuurlijk ook weer nieuwe mensen ontmoet van overal over de wereld! Net voor 12 uur werd er even afgeteld en werden er ballonnen opgelaten, maar voor de rest was er weinig te merken van een nieuwjaarsfeest! Wel jammer... Ik denk dat ik voor het vuurwerk naar een andere plek had moeten gaan. Desondanks was het heel erg gezellig op Kao san road! Er waren echt onwijs veel mensen daar! Rond een uurtje of 1 Djait gevonden en tot half 5 met hem zitten kletsen! Erg gezellig!
De volgende dag, 1januari, niet zo heel veel uitgevoerd! (het is en het blijft toch een 'uitbrak-dagje';)). Smiddags heb ik mijn vliegticket geboekt naar Nederland voor 20 januari! En ook heb ik een ticket geboekt voor Koh Chang voor de volgende dag. Savonds weer gedanst in de leukste club van de kao san road en met Djait wat gedronken.
Op 2 januari vertrokken naar Koh Chang, een eiland aan de oostkust van Thailand. De busreis was voor mij echt een hel, vanwege mijn hoestbuien (sinds 1 week heb ik daar last van) en de verschrikkelijke airco.. Dat gaat helaas niet zo goed samen! Na een korte oversteek met de boot van het vaste land naar het eiland, ging ik met de taxi op weg naar de 'Lonely Beach'..De weg was als een achtbaan: heuvel op, heuvel af, scherpe bocht naar links, scherpe bocht naar rechts!!!
Na dit rustgevende ritje heb ik snel een leuk plek gevonden om te verblijven. Helemaal blij met een leuk huisje, ging ik op weg naar het strand...en tja.. dat was toch wel een stukje verder dan ik dacht! (pluspunt minder dan maar voor het leuke huisje)
De dagen daarna - ik ga er niet over liegen- waren van hoogste klasse 'pure luiheid'...opstaan, ontbijten, rug insmeren (is nog best een opgave in je eentje..), naar het strand, mooi plekje uitzoeken voor je handdoek, beetje zwemmen, beetje lezen, beetje muziek luisteren en aan het eind van de middag op weg naar 'huis', onderweg wat stukjes ananas en watermeloen kopen en daarna lekker douchen en lezen in de hangmat bij het huisje...zucht!!! De avonden waren gevuld met een film kijken bij het ene restaurantje, free BBQ's en feestjes! Op een avond, ontmoette ik in de supermarkt een klein schattig thais meisje. Na wat dollen, wilde ze heel graag mijn haar doen..schaterlachend heeft ze daarna allerlei kapsels uitgeprobeerd. (en tja.. de klitten in mijn haar, die ik achteraf had, nam ik maar voor lief!;)) Zie de foto's!
9 januari ben ik naar Koh Mak gegaan. Een klein eiland, maar geweldig mooi! Ook daar heb ik heerlijk liggen genieten op het strand...tja, nu kan het nog!;)
Veel foto's gemaakt van het schitterende strand met palmbomen en de adembenemend mooie zonsondergangen!
Ook deze keer had ik een heel leuk, schattig huisje. Alleen werd de slogan 'Back to the nature' van de deze plek nogal letterlijk genomen..ik zag de muisjes lang het plafond van mijn huisje lopen..slik!
Vandaag ben ik weer teruggegaan naar Koh Chang, aangezien dit op weg is naar Bangkok. Ik ben van plan om nog 2 dagen hier te blijven en daarna, op de 16e terug te gaan naar Bangkok. De 20e vlieg ik om 00.50 snachts, via Cairo, terug naar Nederland! Als alles goed gaat kom ik dan op 20 januari om 2 uur smiddags aan! Oeh.....spannend!!! Na ruim 3,5 maand is het dan toch echt tijd om weer terug te gaan naar Nederland!
Ik las op internet dat het regent en rond de 6 graden is..dat wordt wel even flink afkicken...
Maarja.. nu nog maar even goed genieten hier van mijn laatste dagen!!
Tot snel!
Liefs,
Doenja
Een bijzondere reading, een reddende engel (3x), henna-beschilderingen, goddelijke parfum, zweten in Bangkok en feesten op het strand!!!
De volgende dag zijn we heeeel vroeg naar het treinstation gegaan en hebben we de trein genomen naar Jaipur. Natuurlijk werden we ook deze keer weer opgelicht met de treintickets.. het is ook altijd wat! Of veel te dure tickets of een stoel ipv beloofde slaapbank! Balen balen! Helaas konden we dus niet verder slapen op een bankje, maar moesten we hutjemutje zitten op een stoel!
Rond 10 uur aangekomen en met tuktuk naar hotel gegaan. Onze chauffeur had volgens mij nog niet zo veel ervaring aan het schokkerige rijden te voelen. Gassen, remmen, gassen, remmen.. ik werd in die 5 minuutjes zo ontzettend misselijk dat ik bang was dat ik over mijn nek ging!! Gelukkig duurde het ritje niet lang en konden we niet veel later inchecken in een heel mooi hotel! En na een paar minuutjes liggen voelde ik me weer kiplekker!;)
In Jaipur hebben we de Old City bezocht metde City Palace en een hele maffe 'tuin' met zonnewijzers en rare muren met bogen en trappen die niet klopten..Beetje Escher-achtig! Een hele vreemde plek dus!
We hebben allebei (ik reisde nog steeds samen met Lidewij) een hele mooie henna laten zetten op onze linkerhand, maar helaas was de henna iets te licht waardoor het er uiteindelijk lichtbruin/donkeroranje uitzag.
De volgende dag hebben we een reading gehad..We hebben een man bezocht die, gekleed in een witte doktersjas (hij nam het wel heel serieus!;)),een palmlezing gaf en een persoonlijk horoscoop maakte. Dat was wel heel bijzonder om mee te maken, vooral omdat hij bij mij heel veel dingen vertelde die klopten! Hoe kan hij dat nou weten?? De toekomstvoorspellingen klonken alleen niet zo rooskleurig, dus laten we hopen dat hij daar geen gelijk in krijgt!!
sAvonds hadden we een verschrikkelijke zoektocht naar een pinautomaat die het WEL deed. We hebben 1 uur in het donker rondgelopen door de stad en zo'n 5 pinautomaten geprobeerd, maar geen van allen deed het...oh nee he! Uiteindelijk werden we geholpen door een man die om de zoveel tijd in Duitsland werkt. Hij zorgde voor een tuktuk naar een bank, waarvan hij zeker wist dat die het WEL deed! Wat een reddende engel! Even later waren we dan ook de gelukkige eigenaren van een heleboel indiase roepies! De man was erg aardig, maar toen hij ons voor de 15e keer uitnodigde voor een drankje en spontaan begon te knuffelen, hebben we hem snel bedankt en zijn terug gegaan naar ons hotel.
De dag erna hebben we een klein busje genomen naar Pushkar. Het landschap begon te veranderen; de grond werd droger, meer heuvels, hier en daar rotsen, boomgaarden en 'nomaden-kampjes'. Het was een beetje een gelig/bruin landschap. Ook de mensen zagen er anders uit. De mannen hadden tulbanden op hun hoofd en echte nomaden-kleding. Pushkar is een dorpje om een klein meertje heen en het staat bekend om de kamelen-markt. Op het moment dat we er waren zou er een festival zijn, daar hebben we niet zo veel van gemerkt. Misschien moest het nog losbarsten? We hebben het stadje een beetje verkend en ons uitgeleefd in het 'winkelstraatje'. Er waren zoveel leuke dingetjes te koop....zucht!
Voor de dag erna regelden we een kamelentocht; 4 uur uur op een kameel door de woestijn! Wat een gaaf idee!
De volgende ochtend werden we echter wakker van het geluid van regen en onweer...nice! We hebben meteen advies gevraagd bij de eigenaar van het hotel. 'Don't worry.. over een half uurtje is het droog. Jullie kunnen dan gewoon gaan!'. Uit voorzorgsmaatregel hebben we de tocht 3 uur verlaat naar 12 uur en dat was een goede beslissing. Niet dat het toen gestopt was met regenen-helaas- maar in de 3 uur was het absoluut niet droog geworden. Ik had ons al zien zitten .. helemaal doorweekt op een kameel..door de woestijn met onweer.. nee bedankt!
Helaas zat er dus niet anders op dan de tocht te annuleren en iets anders te gaan doen. We hebben wat geslenterd door het stadje en ergens zitten internetten. Savonds zijn we met de taxi naar Ajmer gegaan en daar hebben we de nachttrein naar Delhi genomen, waar we heel vroeg in de ochtend aankwamen.
Het was nog helemaal donker, bijna geen auto's op de weg (heel bijzonder!;)) en heel stil. We hebben op de goede gok een wijk uitgekozen waar we naar toe wilden gaan en een taxi geregeld. Toen we een paar minuutjes later uit de taxi stapten kwam er een man naar ons toe die wel een goed hotel voor ons wist, maar zijn verkooppraatjes klopten niet helemaal... Zo heeft hij ons naar 3 hotels gestuurd waar het of heel erg vies was, of het veel duurder was dan hij ons had verteld...dan maar gewoon lekker zelf iets uitzoeken!;)
En ja hoor.. we vonden al snel een heel goed en goedkoop hotel! Eerst maar even een paar uurtjes geslapen, want de nachttrein was niet zo comfortabel geweest. Toen we smiddags wakker werden, herkenden we de straat bijna niet meer terug...wat een groot verschil!! Het was van een donkere, stille en verlaten straat een drukke winkelstraat geworden! Overal koeien, tuktuks, straatverkopers, henna-zetters, brommers, auto's (met hun getoeter)...maarja aan die drukte was ik inmiddels wel gewend! (na een paar weken nepal en india!:)
In Delhi wilden we het Crafts Museum bezoeken, maar tot onze verbazing wilden de tuktuk-chauffeurs ons niet meenemen! Waarom niet?
Vanuit het niets kwam er toen een man naar ons toe die ons ging helpen met het vinden van een tuktuk en aan de chauffeurs kon uitleggen waar we precies naar toe wilden gaan. Weer een reddende engel!! Omdat hij dezelfde richting op moest ging hij met ons mee in de tuktuk (ja het was hem dus gelukt eentje te regelen), en toen vertelde hij dat hij zijn dochter was verloren. Ze had een verkeersongeluk gekregen op 22 jarige leeftijd. Heel tragisch! Was wel gek om met hem te praten daarover, omdat wij (bijna) de leeftijd hebben als zijn dochter. Zo zie je maar.. blijf genieten van het leven, het kan zo afgelopen zijn!
Het Crafts Museum was interessant, maar niet heel erg bijzonder. Je kon allerlei kledij, gebruiksvoorwerpen en kunst zien, natuurlijk allemaal zelfgemaakt naar de oude tradities. Aan het eind van de middag zijn we naar Purana Qila geweest, een soort fort, maar daar zijn we snel weggevlucht omdat iedereen foto's probeerde te nemen! Paparazzi!
De dagen erna hebben we geshopt, het Delhi Fort bezocht (erg lange rij en helaas minder indrukwekkend dan Agra Fort), hebben we een pakketje met overbodige spullen naar huis gestuurd en voor de 2e keer henna laten zetten. Deze keer was de henna donkerder waardoor het er mooier uitzag en ook langer bleef zitten.
Op dinsdag 23 november, was het voor mij dan echt tijd om India te gaan inwisselen voor Thailand. Dus zat ik sochtends met Lidewij in een busje naar het vliegveld. Bij ons in het busje zaten nog 2 spanjaarden die ook naar het vliegveld moesten. Maar.. ze hadden het wel heel krap gepland! Het was kwart over 10 en ze moesten een vliegtuig halen die om 12.00 vertrok...en het was zeker 1 uur rijden! Oepsie! Zo was de spanning in de auto om te snijden en werden er heel wat sigaretjes opgerookt! Onze chauffeur, de arme stakker, kreeg om de zoveel tijd een gestresste opmerking van de spanjaarden naar zn hoofd geslingerd en probeerde ondertussen zo snel mogelijk te slalommen door het onwijs drukke verkeer. En dan geldt: 'haastige spoed is zelden goed'.. we kregen bijna een ongeluk toen een auto voor ons plotseing op de rem ging staan. Het scheelde maar een paar centimeter! Pffff......
Op het vliegveld aangekomen, gelukkig heelhuids, heb ik bij de ingang afscheid moeten nemen van Lidewij. Ze mocht helaas niet naar binnen omdat ze niet in het bezit was van een vliegticket (ze zou de volgende dag weer terug naar Nepal vliegen). Welraar om zo afscheid te nemen van iemand waarmee je een paar weken non-stop samen mee bent geweest!
Op het vliegveld heb ik een tijd moeten wachten op mijn vlucht (ja, IK was wel op tijd vertrokken!) en zo kwam ik langs een parfumerie en wow.. wat rook dat lekker!
Je moet je voorstellen dat ik al wekenlang amper parfum heb geroken en vooral in India ruik je bijna voortdurend een stinklucht.
Mijn geluk kon bijna niet op toen ik mijn lievelingsparfum had gevonden en een klein sprietsje op mn pols spoot...wat heerlijk!!
Helemaal in de wolken en ruikend aan mijn pols, was ik aan het wachten op mijn vlucht. Dat zoiets kleins je zo blij kan maken!
In het vliegtuig hebben we zo'n 1,5 uur vertraging gehad; we kregen geen toestemming om te vertrekken. Terwijl andere mensen, natuurlijk zakenmensen, onrustig werden en verhaal gingen halen bij de stewardessen, zat ik lekker relaxt te lezen in mijn Lonely Planet van Thailand. Take it easy!
Eenmaal in de lucht was er een geweldige zonsondergang te zien..donkerblauw met donkeroranje, rood en een gele gloed! Helaas zijn dat soort dingen amper vast te leggen met de camera.
Ik raakt aan de praat met een meisje uit Roemenie dat naast me zat. Ze vertelde dat ze naar Thailand ging om te werken en ze wist nog wel een leuke plek voor me om te slapen. Een leuk hostel met jonge mensen, waar je heel goedkoop kon slapen. Dat klonk wel veelbelovend en het leek me een heel goed aanbod, omdat ik gratis met haar mee mocht rijden met de taxi. Helaas bleek het achteraf niet zo'n geslaagd plan. Ik kwam in een soort goor studentenhuis terecht met mensen die stoned waren en met slaapzalen zonder airco of FAN....dat was echt dodelijk met de ondragelijke hitte! Het was rond 10 uur savonds nog gewoon 30 graden! En slapen met zo'n 10 andere mensen op een slaapzaal zonder een klein windvlaagje is niet te doen. Het zweet gutste van me af. Na een weinig verfrissende douche ben ik maar gaan slapen met zo min mogelijk aan..maar dat maakte geen verschil. Heb het nog nooit zo ontzettend warm gehad...pfff!!! Toen ik snachts ook nog een paar keer totaal bezweet wakker werd, stond mijn besluit vast: als ik deze nacht overleef, dan ga ik morgen meteen op zoek naar een plek waar wel een airco of FAN is! Zo geschiedde..ik werd (natuurlijk) gewoon wakker de volgende ochtend en heb meteen gezocht in mijn gidsje voor een nieuwe plek. Een jongen van het hostel heeft me geholpen om de bushalte en de juiste buslijn te vinden, maar bij het instappen van de bus (het ging allemaal nogal chaotisch) riep hij me na bij welke bushalte ik moest uitstappen. Tja.. en helaas zijn de namen van de bushaltes niet zo gemakkelijk te onthouden..
Alsof je een zwembad in stapt met zo'n warme en vochtige chloorlucht, maar dan zonder chloor...tropisch dus!
Na Koh Lipe zijn we met een speedboat en taxi naar Krabi gegaan en van daar een longtail-boat genomen naar Railey.
Maar eerst moeten we vanavond maar overleven.. dan is er namelijk het beruchtste feest van Thailand: Full moon party!! Oehlalala......
Het duiveneilandje, een 'Bergbeklimming', op safari, irritante bloedzuigers, geweldige dansshows, de geboorteplaats van Buddha, knallend vuurwerk in India, de smerige Ganges-river en de Taj Mahal!
Oh oh.. ik heb jullie wel beetje verwaarloosd! Mijn laatste weblogberichtje is alweer 2 weken oud. Hoog tijd voor een nieuwe update van mijn avonturen!:)
Ik begin weer bij het begin:
2 weken geleden zaten we nog in Pokhara. We hebben een bezoekje gebracht aan een klein eilandje wat op het Fewa-meer ligt. Op het eiland zou een belangrijke tempel zijn, dit klinkt natuurlijk veelbelovend! Maar bij aankomst waren de vele duiven interressanter dan de tempel (5m bij 5m.. een kleintje dus!). Na een kleine 5 minuutjes hadden we het wel weer gezien en aangezien er om de haverklap vogelpoepjes uit de lucht vielen, zijn we maar snel weer terug gegaan met het bootje.
Ook zijn we naar Devi's Falls geweest. Een waterval in een diepe kloof in de rotsen. Wederom bleek ook dit bezoekje wat tegen te vallen, maar we hebben ons toch heel goed vermaakt! (met dank aan de vele sierradenkraampjes!:))
1 armbandje ('long life'), een paar oorbellen ('good luck') en een kettinkje (ook al 'good luck' ..ja ja!) later gingen we uit zelfbescherming maar snel terug naar het hotel. Wie weet wat we anders nog meer hadden gekocht!;)
De volgende dag, vrijdag, zijn we vroeg opgestaan om naar de World peace Stupa te lopen. Deze stupa ligt op een 'bergje' en is vanuit Pokhara te zien. Om bij het wandelpad te komen, moet je eerst met een bootje het meer over, waarna de wandeling onderaan de berg kan beginnen. Gelukkig waren er trappetjes gemaakt wat het lopen erg makkelijk maakte, maar vanwege de hoge temperaturen was het toch flink zweten! De inspanning werd ruimschoots beloond toen we de stupa bereikten! Er was namelijk een geweldig uitzicht over het Annapurna-gebergte. Met de blauwe lucht en de wit-met- goude-stupa op de voorgrond was het echt een plaatje!
Na deze actieve ochtend/middag zijn we weer terug gegaan naar het hotel om onze vieze was bij elkaar te rapen en te dumpen bij een laundry service en hebben we de rest van de spullen alvast in de rugzakken gepropt. Na een week in Pokhara waren we namelijk wel weer op zoek naar iets nieuws! Daarom zijn we de volgende ochtend met de bus naar Sauraha gegaan. Dit is een klein dorpje bij Chitwan National Park. We hadden echt een geweldige busreis met hits van de jaren 90 en de bijbehorende video-clips! (Kennen jullie Aqua nog?) Oe..wat is dat leuk maar ook echt fout om te zien!
Het verschil met steden als Pokhara en Kathmandu was meteen te merken bij het busstation in Sauraha waar we aankwamen. Dit was namelijk een klein grasveldje met een paar taxi's (jeeps) en verder was er helemaal niets! Er waren alleen kleine hutjes en kale grasvelden te zien. In dit gedeelte van Nepal zijn er geen bergen meer, het is dus net zo vlak als in Nederland!! Dat is wel even wennen na al die bergen van afgelopen weken! Nadat we een hotel hadden gevonden gingen we het dorpje verkennen. Alleen al op de straten keken we onze ogen uit! Er reden wat auto's, motors en (in verhouding) heel veel fietsers en huifkarretjes. Dat waren echter niet de enige vervoersmiddelen. Zo was het heel normaal om drommedarissen en olifanten langs te zien lopen! Vet grappig!
De zelfde dag zijn we ook naar een een wildlife-museum gegaan.
Dat was nog erg interressant! Zo konden we de voetafdrukken, drollen, botten, embryo's en zelfs geslachtsorganen (?!!) van allerlei dieren zien! Aan het eind van de middag hebben we een olifanten-safari en een kano-tocht geboekt voor de volgende dag.
Aangezien we daarvoor erg vroeg op moesten en gezien de vermoeidheid van de dag zijn we lekker vroeg gaan slapen.
De volgende dag ging de wekker om 05.45...heerlijk! Na een vluchtig ontbijtje werden we opgehaald door onze gids, Suresh, en gingen we op weg naar de kano. (wij Nederlanders hebben de woorden kano en kayak door elkaar gehaald.. want een kano is eigenlijk een grote boot en een kayak een 1-persoonsboot..heel verwarrend!). De boten waren uitgeholde boomstammen, wat het safari-gevoel natuurlijk versterkte! Met 8 personen in een boot lagen we behoorlijk diep in het water. Daar kwam bij dat de boot niet echt stabiel was; we gingen van links naar rechts, waarbij het water slechts millimeters onder de rand van de boot bleef. Dat was dus behoorlijk spannend!
Tijdens de 1 uur durende tocht hebben we veel vogels gezien, de achterkant van een neushoorn en een krokodil! Ontzettend gaaf natuurlijk, al werd het iets minder toen we op zo'n 5 meter afstand van de krokodil aan land moesten voor onze wandeling terug. Slik!
Tijdens de wandeling bekroop me op gegeven moment wel een lichte angst. We liepen achter onze gids aan, maar die was enkel gewapend met een stok en door het hoge gras om ons heen konden we nauwelijks gevaar zien aankomen...Achteraf gezien was dat nog helemaal niets vergeleken met de angst voor bloedzuigers. Op de een of andere manier kozen alle bloedzuigers ervoor om op mijn schoenen, broek en huid te kruipen ipv die van Lidewij of de gids. Ik werd er helemaal gek van! (voelt alsof je in een horror-film zit met allemaal zwarte kronkelende wormpjes op je huid.. aaaah!!)
Ik was daarom ontzettend opgelucht toen we na 2 uur bij de bewoonde wereld aankwamen! Helaas geen neushoorns gezien en geen wilde olifanten, maar wel aapjes, herten, een krokodil en natuurlijk heel veel mooie bloedzuigers!!
Die middag hebben we een olifanten-safari gedaan. Zittend in een mandje op onze olifant hebben we geprobeerd om diertjes te ontdekken, maar het enige wat we gezien hebben waren andere olifanten met een mandjes vol toeristen...helaas pindakaas!
Savonds zijn we naar een traditionele Tharu show gegaan en wauw.. wat was dat leuk! 15 jonge jongens gekleed in witte kleren waren aan het dansen waarbij ze ook nog op een onwijs hoog ritme met stokken tegen elkaar aan sloegen! Een paar oudere mannen waren aan het zingen en trommelen. Geweldige muziek en choreografie!
De volgende dag, inmiddels alweer maandag, hebben we eerst lekker uitgeslapen en daarna gingen we op jeep safari. Ook deze keer was onze 'safari-god', Suresh, er weer bij. Hij liet er geen gras over groeien want hij vroeg in de eerste minuten al waar we de vorige avond waren geweest en hij vertelde erbij dat hij mij zo graag had willen zien/spreken..o-k-e dan! Maar het werd nog leuker: even later, toen we bij de ' 20.000 lakes' (een mooie moeras-achtige vlakte) waren, had hij het erover dat in de natuur de mannetjes altijd mooi zijn, maar dat dat bij mensen andersom is. (oh god..! Dat heeft hij zeker geoefend!) We konden dan ook niet veel meer dan een beetje schaapachtig naar hem lachen!
Ook deze keer safari-trip helaas weinig beestje gezien..wat wel een beetje teleurstellend was!
We hebben daarom nog een olifanten-safari geboekt en we kregen daarbij een tip van de eigenaar van het hotel. Hij wist een andere route, waar veel minder toeristen komen. Natuurlijk zat daar wel een hogere prijs aan verbonden, maar het klonk veelbelovend!
Die dinsdag zaten we smiddags weer op een olifant en deze keer hadden we een plekje aan de achterkant van het mandje waardoor we met onze blote voeten de dikke olifantenhuid konden voelen! Wat een gek gevoel is dat!
Al vrij snel zagen we groepjes herten, een zwijn, pauwen en ja hoor... 4 neushoorns! Joehoe!! Wat was ik blij dat ik dit nog geboekt had! Deze tocht was zoveel keer leuker en avontuurlijker dan de vorige olifanten-tocht! We gingen dwars door bosjes heen en er was, behalve de jungle-geluidjes, niets te horen. Echt een aanrader!
Woensdag zijn we op weg gegaan naar Lumbini. Hiervoor moesten we eerst zo'n 4,5 uur naar Bhairawa en vervolgens nog 45 min. met een taxi. Lumbini ligt vlak bij de grens van India en is 'de geboorteplaats van Buddha'. Zo groots als het klinkt, zo klein is het plaatsje. 2 straten en dat is het! Ik merkte meteen dat het anders was dan andere plekken in Nepal waar ik geweest ben. De mensen waren wat afstandelijker en er werd meer naar me gestaard! De volgende dag hebben we tempels bezocht, wat nog een hele opgave was met het bloedhete weer! Halverwege de middag besloten we dan ook dat het wel genoeg was geweest en hebben we lekker wat zitten lezen. sAvonds was er een dorpsfeest aan de gang waarbij er dansers kwamen optreden. Ik kom mijn oren en ogen niet geloven toen er op gegeven moment een jongen op ' Papi Chulo' aan het dansen was...De muziek werd vrij snel afgekapt toen de zangers in het refrein begon te kreunen.. (tja..het is niet zo'n kuis nummer!) Was ook wel een totaal misplaatste muziekkeuze voor zo'n klein dorpje!
Vrijdag zijn we heel vroeg opgestaan en hebben we de bus genomen naar Varanasi, India!! Daarvoor gingen we eerst met een taxi naar Sonauli, een dorpje wat op de grens van Nepal en India ligt. De 45 minuten durende reis daarheen was erg bijzonder, want er hing dichte mist. We konden dus amper wat zien door de voorruit! Dat was af en toe behoorlijk spannend, want je zag andere auto´s, fietsers en voetgangers dus echt pas op het laatste moment!! Maar de mist zorgde ook voor een geweldig mooi plaatje! De zon kwam nameljk op en was als een rode vuurbal door de mist heen te zien! Je moet je voorstellen dat alles om je heen wit was en dat er een oranje/rode bal te zien was.. heel bijzonder!
In Sonauli aangekomen, moesten we lopend de grens over. Bij het overgaan van de grens werd het meteen viezer, begon het te stinken en werd ik al behoorlijk aangestaard..Wat een verschil! (en ik ben inmiddels echt wel wat gewend!)
We hadden ontzettend veel geluk met de bus: er was een toeristenbus voor ong. 35 mensen terwijl we maar met zo'n 13 mensen waren! Wat een luxe! 9 uur later kwamen we in het donker aan in Varanasi en moesten we nog op zoek naar een taxi en een hotel! Ojee...
Gelukkig konden we samen met een Duitser een tuktuk delen en werden we geholpen bij het vinden van de weg! Zo liepen we met onze bepakking door smalle steegjes met hopen koeienpoep (en uiteraard ook de koeien zelf), straathonden, bedelaars, tuffende locals, toeterende fietsers en motors.. Niet veel later, na het inchecken bij het hotel, zaten we op het dakterras te wachten op het avondeten en ontdekten we dat er een festival aan de gang was: Diwali, feest van het licht! Dit wordt gevierd met heel veel vuurwerk en knallers. Erg leuk, al waren de knallen niet altijd even aangenaam om te horen (minder strenge regels voor vuurwerk denk ik)..
Zondag zijn we in een bootje gestapt en zijn we de Ganges-river opgegaan. Ter informatie: in veilig 'zwem-water' zitten minder dan 500 bacterien per 100 mL en in dit water is dat 1,5 miljoen per 100mL!!! Oh jeetje..! Ben erg blij dat we niet zijn omgeslagen! Al helemaal niet omdat er af en toe ook dode koeien langsdreven..jakkes!
Varanasi staat bekend om de ghats: crematie-plekken bij het water. De lichamen worden eerst in het water gedompeld en dan op een houtstapel gelegd en verbrand. De resten worden dan de rivier ingegooid..om het rivierverhaal nog eens lekkerder te maken!!
Af en toe worden er ook hele lichamen de rivier ingegooid. Ze worden verzwaard met stenen, maar het is mogelijk dat er zo'n lichaam komt bovendrijven. Je kan je dus wel voorstellen dat ik enigzins gespannen in de boot zat en bij elk drijvend 'iets' bang was dat het een lichaam of iets anders onaangenaams was.(gelukkig bleef het 'slechts' bij 3 dode koeien)
Wel heb ik een paar lichamen zien liggen die aan het wachten waren om verbrand te worden. Hoewel ze netjes bedekt waren, was het toch wel een beetje vreemd om te zien!
De volgende dag hebben we de trein genomen naar Lucknow, waar we 6 uur later aankwamen. Lucknow is denk ik zoiets als Almelo in Nederland. Niet echt een hele grote stad en eigenlijk totaal onaantrekkelijk voor toeristen! Bij het verlaten van het station wilde natuurlijk iedereen ons in hun tuktuk hebben, werden we aangestaard alsof we de grootste kneuzen zijn op de wereld, waren we behoorlijk aan het zweten in de haast ondragelijke hitte, konden we de weg niet vinden en liepen we aan de verkeerde kant van de weg! Oh god!
Om het nog compleet te maken: pas bij het 4e hotel, wat we bezochten, was er een kamer vrij!
Na wat minuten uitrusten in het hotel zijn we snel in actie gekomen, want we moesten geld pinnen en een treinticket voor de volgende dag naar Agra boeken. En ja hoor.. hiervoor konden we weer terug naar het station! (gelukkig deze keer zonder bepakking!)
Op het station werden we, toen we in de rij stonden voor een loket, aangesproken door de tourist police. Ik kreeg me toch een hartverzakking! Ik zag het al helemaal voor me: iemand had drugs in mijn tas gestopt en een tip gegeven aan de politie waarna ik nu dan zou worden opgepakt. Na een paar beangstigende secondes bleek dat hij ons alleen maar wilde helpen! Zo zie je maar, altijd positief blijven denken! Een uur later liepen we, met het gepinde geld en treintickets op zak, terug naar het hotel en hebben we heerlijk gegeten in een restaurantje voor locals. (later zou blijken dat Lidewij hier behoorlijk ziek van was geworden en dat terwijl het echt SUPER lekker was!)
Dinsdagmiddag stonden we weer te wachten op de trein, deze keer dus naar Agra. Tijdens het wachten kregen we gezelschap van bedelaars, insecten en ratten (op slechts 30 cm afstand!). Stel je dat eens voor op Utrecht CS!
De trein was deze keer minder luxe, maar gelukkig hadden we wel plekjes om te zitten. ( 6uur staan was ondragelijk geweest!)
Gedurende de treinreis was er een heel schattig meisje, Bihoe ofzoiets?, wat kiekeboe met me aan het spelen was, mijn hand wilde vasthouden en naast me wilde zitten! Na de 6 uur waren we dan ook grote vriendjes geworden en kreeg ik bij het afscheid een kusje! (Smelt smelt..)
Het was 11 uur savonds toen we de trein uitstapten en op zoek gingen naar een taxi EN een hotel! Het was een hele opluchting toen we een kwartiertje later bij een hotel aankwamen en te horen kregen dat er nog een kamer vrij was. Niet veel later lagen we dan ook, uitgeput maar tevreden, lekker te slapen!
Woensdag, gistermiddag zijn we naar de Taj Mahal geweest. Dit is zo ongeveer de bekendst hotspot van India! Bij het zien van de enorme rij zakte de moed in de schoenen. We konden dan niet ect iets anders dan achteraan aansluiten... Tot onze verbazing ging het uiteindelijk behoorlijk snel en stonden we 20 minuten later aan de andere kant van de poort.
Het was erg mooi om de Taj Mahal te zien, maar het was zo ontzettend druk! En het gekke was dat er heel veel locals waren (misschien heeft dit nog te maken met het festival?). Door de drukte was het onmogelijk om de Taj Mahal binnen te bekijken, helaas, maar de buitenkant was ook zeker erg mooi om te zien!;)
Vandaag zijn we gewisseld van hotel, de eerste was toch flink prijzig! Nu zitten we in een hoteltje met een rooftop restaurant met uitzicht op de Taj Mahal! Helemaal super!
Morgen gaan we nog wat dingetjes bezoeken in Agra en zaterdag vertrekken we naar Jaipur. Waarschijnlijk blijven we tot de 23e in India, daarna vliegt Lidewij weer terug naar Nepal en ga ik naar Thailand! Spannend spannend allemaal!
Tot nu toe is India wel oke, maar het is toch wel heel anders dan Nepal! Veel meer straathonden, koeien, bedelaars, afval en stank! Al moet ik zeggen dat het niet zo schokkend is als iedereen zegt!
Oja...en echt iedereen hier wil een foto van me maken! Waarom?? Ik vraag dat ook elke keer, maar ik krijg vaak niet meer dan een beetje gemompel en een lachje..nouja, als je geen goede reden hebt, dan geen foto!;) Zo simpel is dat!
Nou lieve mensen in Nederland...jullie horen weer snel van me!
Heel veel liefs!
Doenja
Bus-avonturen, bizarre weder-ontmoetingen, dagje dobberen op meer, zachtjes gaan de paardenvoetjes, uurtje zweven en raften!
Alles is hier heel relaxt en heel vredig! Er rijden hier veel minder auto's (dus gelukkig minder getoeter!), de straten zijn wat schoner, het is heel erg groen (tegen het tropische aan) en er zijn minder straatverkopers. Aan Pokhara ligt een groot meer met een adembenemend mooi uitzicht op hele hoge besneeuwde bergtoppen! Waauww!
Maar ik zal eerste even vertellen hoe deze week is verlopen. Vorige week maandag zijn Lidewij en ik vertrokken naar Bhaktapur. Dit is, vanaf Kathamndu, een klein stukje met de bus, dus we hebben eerst even lekker uitgeslapen en zijn daarna met volle bepakking naar het busstation gelopen. En ja hoor.. het was weer ontzettend heet! Na flink wat gezweet konden we neerploffen op het voorste bankje in de, toen nog lege, bus. Al snel vertrokken we en gingen we op weg naar Bhaktapur. De bus stopte regelmatig en steeds kwamen er weer mensen in de bus. Je kan je dus wel voorstellen dat het op gegeven moment behoorlijk druk was. Waren wij even blij dat we een plekje hadden om te zitten!!
In Bhaktapur aangekomen moesten we eerst een toegangsticket voor de stad kopen. Daarna zijn we snel op zoek gegaan naar een hotel om de spullen te dumpen. We vonden een hotel op een prachtige locatie! Het was een klein kamertje met uitzicht op een plein met tempels! Super! Dezelfde dag een beetje het stadje verkend en naar vliegerende kindjes zitten kijken!Dat deed me heel erg denken aan 'The kite runner' ofwel ' De vliegeraar' vanKhaled Hosseini.
Je snapt dan ook wel dat de opluchting groot was toen we onze ledematen weer konden bewegen en frisse lucht (in Kathmandu??) konden inademen.
Hobbeldehobbel, bijna \'bijna-doodservaring\', Tibetaanse leegte, Mount Everest, schokkend bedeljongetje, hijgen op 4000m, stinkende yakboter en een lijk!!!
Al snel vertrokken we en vanwege het vroege uur (en dus weinig verkeer) waren we Kathmandu snel uit. Langzaam werd het licht en kwam alles tot leven! Het landschap begon te veranderen: van het redelijk vlakke Kathmandu waren we nu in terras-landschap (zoals je ziet in van die thee-reclames!:)). Na een ontbijtje (rond half 9) met geweldig uitzicht gingen we verder. De asfaltweg werd al snel een hobbelig zandpad. En hobbelig was het echt! Urenlang werd ik heen en weer geschud (Ik had zo een milkshake kunnen maken!;))
Via een kloof, met de rivier Bhote Kosi onder ons, reden we omhoog. Vaak moesten we stoppen want er stond een 'file'.
Op gegeven moment wilde de chauffeur andere auto's inhalen, maar er kwamen net op dat moment auto's van tegengestelde richting aan. Op het smalle zandpad moesten we dus achteruit rijden en we reden recht op een 'hap in de weg' af. Er ontstond paniek in de bus en een paar mensen snelden naar buiten. Op het moment dat ik de bus uit wilde gaan was het weer veilig....maar het was wel even doodeng! Ik zag en voelde bijna al de bus naar beneden donderen!
Paar minuutjes later kwamen we bij de eerste controlepost. Daarna volgden nog iets van 4 controlepunten. Echt bizar hoe streng ze zijn daar op de grens van Nepal en Tibet! Het is zelfs niet toegestaan om een reisgids over Tibet mee te nemen!
Op Tibetaanse bodem moesten we met onze bagage een berg op lopen in de regen. De bus met Tibetaanse gids stonden boven op ons te wachten. Poeh!! Ondertussen was het, door alle vertragingen, behoorlijk laat geworden! De laatste uurtjes hebben we dus in het donker moeten rijden. Gelukkig wel op een echte asfaltweg! Aangekomen bij het Guest House, waren er wat mensen aan het zeuren over de slechte accomodatie. Daar werd de sfeer niet echt beter van! Voor mij was de accomodatie prima. Je verwacht toch geen 5 sterrenhotel in een klein Tibetaans dorpje??! Na een korte vergadering snel in bed gedoken wat heerlijk was na een lange vermoeiende dag en nachtelijke kou.
De volgende dag was het bewolkt, maar al snel trokken de wolken weg en waren de eerste geweldige uitzichten zichtbaar! Wauw!!
We bleven maar stijgen en stijgen en het landschap werd steeds leger. Af en toe een paar huizen, geiten, koeien en mensen. Verder niets! Aan het eind van de ochtend bereikten we een pas van boven de 5000 m! Super hoog natuurlijk! Dat was ook zeker te voelen aan de temperatuur..brrr!! Snel een paar foto's genomen en daarna weerlekker de warme bus in! Smiddags hebben we de Mount Everest gezien en hebben e nog een hele hoge pas bereikt van 5200 m, maar vanwege een paar zieke mensen zijn we na een paar minuutjes snel doorgegaan naar Shigatse. De eindbestemming van die dag. Ook deze dag kwamen we in het donker aan..wat heel vreemd is omdat je niet weet hoe het stadje eruit ziet! Dit keer verbleven we in een hotel. Ik sliep met Chris, een leuke vrouw uit London, op een geweldig luxe kamer!
De volgende dag (maandag), zijn we naar een Monastry gegaan. Veel tempels met Buddha's gezien en veel monniken. Het was wel flink balen dat er binnen in de tempels alleen gefotografeerd mocht worden voor belachelijk hoge prijzen! Ook was het een beetje maf dat er monniken in de tempels zaten te zingen die tegerlijkertijd onder de tafel geld aan het tellen waren..dat klopt dan toch niet helemaal!
Buiten een van de tempels zag ik een bedeljongetje. Hij wilde van een jongen uit de groep wat geld hebben. Toen hij daar weinig resultaat mee behaalde, kwam zijn moeder erbij staan en trok de broek naar beneden. Wat schrok ik zeg!! Een bal van het jongetje was helemaal opgezwollen...zo groot als een mandarijn!!
De dag erna zijn we naar gyantse gegaan. De weg erheen was erg mooi. We reden op gegeven moment tussen gele boompjes met kleine riviertjes ertussen. Met bruine bergen en een strakblauwe lucht was dit geweldig mooi!!
De dagen erna hebben we heel veel tempels bezocht en zijn we in Lhasa aangekomen. Ik moest behoorlijk wennen aan de Chinese strakheid..na het chaotische Kathmandu was dit wel even wat anders! Ruime straten met weinig auto's en de mensen zijn erg op zichzelf!
De groep was trouwens behoorlijk groot; zo'n 30 mensen!! Mensen uit Denemarken, Zweden, Engeland, Nederland, Amerika, Israel, Canada, Australie, Rusland enz.... een hele diverse groep met ook heel wat leuke mensen! Ik ging vooral om met 3 meiden uit Israel, een Canadees en een Australiaan. (allemaal twintigers) Het viel me sowieso heel erg mee met de leeftijden. Er waren een paar oudere koppels, maar ook veel jongeren. Erg leuk dus!
In Lhasa zijn we naar het beroemde Potala Palace gegaan. Geweldig mooi is dat! De rondleiding binnen was wat minder. We hadden een andere gids gekregen, een jonge meid, die in gebrekkig en onbegrijpelijk engels uitleg gaf. We hebben er niet veel van begrepen, maar ik heb mijn ogen uitgekeken! Savonds zijn we weer naar het plein voor het Potala Palace geweest om foto's te maken van het mooi verlichte paleis. Dat was een hele goede beslissing want het was magisch! Er werd muziek gespeeld en er was een grote fonteinenshow aan de gang..kippenvel!! Echt geweldig!
De laatste dag zijn we weer naar een klooster gegaan en de geur van yakboter begon me toch wel echt de keel uit te hangen! Het is namelijk de gewoonte om een zak met yakboter (ofzoiets) mee te nemen en dan voor een altaar in de tempel wat leeg te gooien in een schaal met kaarsjes. Het zorgt er namelijk voor dat de kaarsjes genoeg brandstof hebben om te blijven branden. Helaas zorgt het ook voor een stinklucht en rokerige ruimte..kuch kuch!
Vrijdagavond zijn we met een groepje naar een Tibetaanse dansshow geweest waarbij een buffet zat inbegrepen. Ik heb heerlijk gegeten en genoten van de show! Live muziek, geweldige kostuums en sierlijke danspasjes! Top!!
BIj de laatste dans werd ik door een man bij de arm gegrepen en het podium opgesleurd...nee he!!
Gelukkig bleek, na een paar angstige secondes alleen te hebben gestaan op het podium, dat ik niet de enige was en zo kwam het dat we met bijna de hele groep stonden te dansen (een soort volksdans). En dat is op een hoogte van ong 4000m best wel een uitdaging!! (hijg hijg)
Zaterdagochtend, eergister dus, ben ik weer teruggevlogen naar Kathmandu. Helaas was het bewolkt en heb ik weinig van de besneeuwde bergtoppen kunnen zien.Dit keer minder gedoe gehad op het vliegveld van Kathmandu!
Was wel weer flink wennen om in Nepal te zijn. Kathmandu ligt veel lager en is behoorlijk wat warmer. Bij aankomst was het alleen aan eht regenen..en het was heel wat rustiger vanwege een belangrijk festival. Tijdens dit festival keren mensen terug naar hun geboorteplaats. De straten zijn nu dus vrij leeg en het is hel stil, wat erg bijzonder is voor Kathmandu.
Gisteravond ben ik met wat mensen van de Tibet-tour uiteten geweest. Was erg gezellig!
Na het eten zijn we naar een bar gegaan en heb ik nog een cocktailtje gedronken. Toen ik na deze geslaagde avond naar mijn hotel liep zag ik opeens op straat iemand liggen met gezicht naar beneden. Rondom het lichaam stonden wat mensen te praten en te wijzen.
Ik dacht eerst dat het om een dronken iemand ging, maar toen ik mensen naar een balkon zag wijzen en toen ik een plasje bloed zag liggen, begon bij mij de alarmbellen te rinkelen! De vrouw was naar beneden gesprongen of gevallen en lag dus dood op de straat! Heel naar om te zien! Het gezich was gelukkig niet te zien, maar toch zag je dat het door de klap een beetje vervormd was! Jakkes!!!
Hopelijk gaat het beeld snel uit mijn hoofd, want het leuk is het niet!
Vandaag gaan Lidewij en ik naar Bhaktapur en Nagarkot en komen woensdag weer terug in Kathmandu. Donderdag gaan we dan richting Pokhara...
Ik ben heel erg benieuwd naar deze plaatsen en kan niet wachten om weg te gaan.. het is nu namelijk een beetje saai met die lege straten.
Nou, ik moet gaan..
Heel veel liefs!
Echte hollanders, rivier-crematies, allerlei geurtjes en inpakken voor Tibet!!
Nog even snel een berichtje. Morgenochtend vertrek ik namelijk heeel vroeg naar Tibet. Ik reis met een internationaal groepje per bus/auto naar Lhasa. Dat zal ongeveer 1 week duren. Na die week vlieg ik van Lhasa weer terug naar Kathmandu en gaat mijn reis in Nepal weer verder! Aankomende week zal het heel moeilijk zijn om een computer te vinden vrees ik dus jullie zullen eventjes moeten wachten op een nieuw verhaal!;)
Maar ik zal eerst nog even mijn avonturen van afgelopen 2 dagen vertellen!
Gisterochtend ontmoette ik bij het ontbijt 2 nederlanders: Vicky (een studente) en Raymond (een 50-er). Zij waren los van elkaar op reis en hadden elkaar de dag ervoor ontmoet. Het was meteen gezellig en we besloten om samen naar Bodhnath en Pashupatinath te gaan.
Beide plekken zijn een eindje van Kathmandu vandaan, dus wilden we een taxi nemen. Als echt hollanders hebben we flink onderhandeld over de prijs en uiteindelijk gold de spreuk: ' de aanhouder wint!'Eerst bezochten we Pashupatinath. Deze plek is bekend om de crematies. Lichamen worden hier op een houtstapel gelegd en verbrand. De as wordt daarna in de rivier geveegd.
Bij de ingang vertelde een mannetje ons zonder schaamte dat we voor de toegang 500 roepies moesten betalen. In euro's is dat helemaal niets, namelijk 5 euro, maar dat is voor Nepal een absurd hoge prijs. (ter vergelijking; je kan avondeten+drinken met 2 personen voor 450 roepies..en dat is dan nog luxe!). We hebben toen via een omweg en een beklimming van een (klein) bergje geprobeerd om, zonder te betalen, naar binnen te komen. Dat lukte! Vervolgens werden we al snel geconfronteerd met de functie van deze plek. Aan de ene kant van de rivier zaten er heel veel mensen op trappetjes zicht te wassen, een ritueel uit te voeren en/of iets te verkopen. Aan de andere kant van de rivier waren er plateau's waar de crematies plaatsvonden. Op het moment dat wij er waren, vonden er2 crematiesplaats (beide bijna afgelopen) en lag er een ander lichaam,gewikkeld in een oranje deken waarbij de voeten wel uitstaken,te 'wachten'. Enhet werd nog gekker, want IN de rivier waren jongetjes aan het spelen en te zwemmen.Daar zouden wijin Nederlandtoch echt niet aan moeten denken!
Via een trap zijn we eenberg op gelopen en hebben daar nog heel veel aapjes en tempels gezien. Daarna zijn we weer afgedaald en zijn we gaan lopen naar Bodhnath. Dezewandeling ging dwars door verlaten wijkjes waar er allerlei verschillende huisjes stonden. We kwamen langs piepkleine arbeidershuisjes en een krottenwijk, maar even later stond er da ineens eenvilla(in westerse architectuur). Ontzettend vreemd om te zien! In Bodhnath hebben we de grooste stupa bezocht en hebben we lekker geluncht op een dakterras met een geweldig uitzicht. Na de lunch hebben we nog wat 'dingetjes' in de omgeving van de stupa bezocht. Deze 'dingetjes', zoals we die noemde waren o.a. een stupa, een school en eenmonnikenklooster. Al van een afstandje konen we de lage tonenafgewisseld met scherpe toeters al horen: er was een ceremonie bezig.Tot mijn verbazing mochten we gewoon naar binnen en hebben we daar een stukje mee mogen maken. Het monotome gezang met de dreunen op de gong waren tegenlijkertijd beangstigend, maar ook rustgevend.Als je je ogen sluit merk je dat er heel veel verschillende 'lagen' in demuziek zitten. Erg mooi!
Na een tijdje zijn we verder gegaan enkwamen we bij een grasveldje metaan de linkerkant een geweldig mooie tempel, terwijl er op het grasveldje gigantische hopen afval lagen. Entussen het afval lag een jongen te slapen. Ongelofelijk...
Luiers, plastic flessen, papier, eten alles lag er..ga maar na hoe het er rook! We werden de hele dag al geconfronteerd met verschillende geuren: uitlaatgassen, crematie-lucht, afval, etenslucht, kruiden... echt van alles!
Het is sowieso soms schokkend om te zien hoe het leven hier is. Aan het eind van de middag liepen we namelijk langs een groepje jongens die op straat lagen te snuiven ...lijm! Jongens van een jaar of 12 a 13 jaar!! Verschrikkelijk om te beseffen dat er voor hun geen toekomst is!
sAvonds had ik met Lidewij afgesproken en zijn we naar een restaurantje gegaan om te eten. Onder het genot van een drankje en live muziek hebben we onze verhalen van afgelopen week uitgewisseld en foto's laten zien.
Vanmorgen zijn we samen naar Patan gegaan. Daar heb je een pleintje waar allerlei tempels opstaan. Om de 10 m zie je weer iets anders..amazing! Helaas mag je als niet-hindu in veel tempels niet naar binnen, maar bij een was dat wel toegestaan en konden we via een smal, steil trappetje naar boven. Boven aangekomen hebben we een boterlampje aangestoken en kregen we een rode stip op ons voorhoofd. Even later kregen we de tip om naar een tempel te gaan waar voorbereidingen voor het aankomende festival aan de gang waren. Vandaag is er namelijk een festival, Dasain, begonnen wat maar liefst 15 dagen gaat duren. Na een aantal dagen worden er dan ontzettend veel dieren geoffer op straat..(gelukkig ben ik dan in Tibet!!). Bij aankomst bij de tempel was er van een festival nog weinig sprake. Er werd wat schoongemaakt en dat was het!
Even later hebben we de taxi weer terug naar kathmandu genomen en zijn we wat wezen shoppen. Lidewij wilde graag een broek en T-shirt en ik een zonnebril+cadeautje voor tasjesvrouw.Allebei zijn we nu de trotse eigenaressen van nieuwe spulletjes!;)
Terug in het hotel begon voor mij het inpakken. Morgenochten moet ik om 6 uur klaarstaan bij deagency.Dat wordt nog leuk morgenochtend!
We gaan nu snel wat eten, anders wordt het zo laat!
Tot (waarschijnlijk) over een week!
Liefs
De ' sjaaltjes-jongen', Patatje oorlog, Nepalese Apeheul, de tril-therapie en naar de film!
Zo..er zijn weer 3 dagen voorbij gegaan en er is veel gebeurd! Eergister ben ik naar Durbar Square geweest. Een hele mooie, maar ook drukke plek waar heel veel tempels staan. Op de heenweg natuurlijk weer ontzettend verdwaald, maar ik heb mijn bestemming wel bereikt! Aan het eind van de middag heb ik op een terrasje een hele lekkere tomatensoep gegeten en wat gelezen in de lonely planet. Toen ik opstond en weg wilde lopen werd ik door een jongen, die vlakbij het terras een sjaaltjes-winkeltje heeft, uitgenodigd om even te komen praten. Ik had niet echt een ander plan dus ik ging even bij hem zitten. Vervolgens heb ik daar bijna een uur gezeten en was het een super leuk gesprek..waarbij hij zelfs ging dansen vor mij, haha! Voor de rest heeft hij nog wat tips gegeven en bood hij ook aan om me rond te leiden. (gezien de vorige ervaring heb ik hem daarop bedankt!;)) Savonds na het eten, ben ik nog even naar buiten gegaan om ergens wat te gaan drinken. Terwijl ik op zoek was naar een leuke bar, werd ik aangesproken door een man. Hij herkende mij van mijn bezoekje aan Durbar Square.Ik had in het gebouw waar hij werkt nog wat gedronken.Super toevallig! Hij wist nog wel een leuke plek om wat te drinken, dus zo kwam het dat ik even later met hem aan een tafeltje zat. Bij een blik op de menukaart viel me 1 ding op; Patatje oorlog!! Hoe bestaat het dat ze (ongeveer) aan de andere kant van de wereld een Nederlands gerecht op de kaart hebben staan! Heel maf! Ik heb een tijdje met hem zitten kletsen en hij had allemaal wijze levenslessen en spreuken voor me. (misschien zag ik er wel heel wanhopig uit?)
Gister ben ik naarSwayambhunath, ook wel Monkey Temple, geweest. Vanaf het hotel was heteen klein uurtje lopen. Natuurlijk kon ikeerst weer de weg niet vinden en kwam toen de sjaaltjes-jongen weer tegen.Door hem heb ik het licht gezien! Ik weet waarom het elke keer mis is gegaan en ik hoop dat ik vanaf nu niet meer verdwaal!;)
De wandeling was me nog een hele ervaring op zich. Ikkwam in wijkjes waar toeristen nietecht komen en ik zag allerlei stalletjes waar hompen vlees envis werden verkocht (en dat bij een temperatuur van 32 graden!).Toen ik bij een rivier kwam,zag ik dat de hele oever bedekt was met hopen afval waar koeien, honden en zelfs een varkenin zaten te snuffelen en tewroeten.. jammie!
Na de brug ging mijn weg al snel omhoog en kwamik langs hele kleine huisjes en 2 schooltjes. Deasfaltweg werd al snel een zandpad en na een tijdje lopen kwam de toptempelin zicht; ik moest nog weleen heuvel op! Poeh!! Gelukkig waren er treetjes gemaakt waardoor het wat makkelijk liep, maar met de hoge temperatuur en de zon op m'n bolwas het toch behoorlijk zweten! Boven aangekomen, keek ik uit op Kathmandu en omgeving. Wauw, wat mooi! Ook de tempels die op de top van de heuvel stonden waren erg mooi om te zien. Tijdens mijn rondje om de tempel (je moet altijd met de klok mee lopen), werd ik uitgenodigd door een man om in zijn winkeltje te komen. Hij liet me zien EN voelen hoe de energie-kommen werken. Wat een aparte ervaring is dat! Het zijn kommetjes waarop je moet slaan en dan maken ze geluid. Als je ze op je lichaam zet voel je je hele lichaam trillen. (Dit werkt als een soort massage). Natuurlijk wilde hij ze daarna aan me verkopen, maarja.. daar heb ik totaal geen ruimte voor in mijn rugzak!
Op de weg weer terug naar beneden zag ik allerlei aapjes op de trap zitten. Een heel gek gezicht is dat! Ik realiseerde me dat er op het vliegveld ook een aapje vlak langs me was gelopen. Met het visum-gedoe was me dat totaal ontschoten!
Smiddags heb ik lekker lang op een terrasje gezeten met mijn lonely planet en ben aan het eind van de middag naar de ' Garden of dreams' geweest. Dit is eigenlijk een totaal misplaatste tuin in het drukke, lawaaierige Kathmandu. Het was erg mooi en rustgevend om daar te zitten in het avondzonnetje (even een 'geluk-momentje'), maar op de achtergrond was toch wel duidelijk het getoeter te horen van de vele auto's en motors (ze houden ook nooit op!).
Savonds heb ik met , Oz, een jongen uit Jeruzalem afgesproken. Ik had hem een paar uur daarvoor op straat ontmoet (jaja.. zo gaat dat hier!). We hebben in de 'buddha bar' een cocktailtje gedronken. Was erg gezellig!
Vanmorgen werd ik verrast met een zelfgemaakt ontbijtje op een dakterras (--> Oz). Super natuurlijk! Alleen heb ik er niet veel van gegeten, want sinds ik hier ben heb ik sochtends last van ' ochtendmisselijkheid'. (en ik ben niet zwanger ofzo!;))
Daarna wilde ik graag naar de bioscoop. Ik heb er leuke verhalen over gehoord en gelezen. Op straat kwam ik voor de zoveelste keer een tasjesverkoopster tegen waarmee ik altijd een kort praatje houd. Toen ik vertelde over de film was ze erg enthousiast en bood aan om met me mee te gaan. Dat leek me ontzettend gezellig, want het is een hele leuke vrouw! Ik heb wel even duideljk gemaakt dat ik de riksja en bioscoopkaartje voor haar betaal, maar meer niet. Dat vond ze geen probleem! Ik ben ontzetend blij dat ik haar mee heb laten gaan! Het was heel erg gezellig en van de film heb ik behoorlijk wat begrepen (het was een hele moderne en grappige film! Super dus)
Het is nu iets over half 4 in de middag en ik ga nog even lekker wat drinken op een terrasje!
Morgen ga ik Lidewij, een collega van het theehuis, zien. Zij is ook in Nepal, maar voelt zich een beetje eenzaam en lijkt ons allebei gezellig om af te spreken! Over de precieze plannen moeten we het nog hebben. Ik ga natuurlijk as zaterdag naar Tibet met een organisatie en zij blijft dan in Kathmandu ofzo... Ik hou jullie wel op de hoogte!!