Het begon allemaal vorige week zaterdag om 5.00 sochtends. Na een vlugge douche en de laatste spulletjes in mijn rugzak te hebben gepropt, ging ik op weg naar de agency voor de Tibet-trip. Het was nog helemaal donker buiten..gelukkig wist ik deze keer heel goed waar ik moest zijn. Althans..dat dacht ik! Bij de agency aangekomen werd ik verrast door de dichte deur en de lege straat. Er zou namelijk een bus klaarstaan. Licht in paniek (ik wist immers niet waar ik anders naartoe moest) ben ik maar een beetje om me heen gaan kijken en heb wat heen en weer gelopen. Verderop zag ik toen een paar busjes staan en ben op de goede gok daarheen gelopen. En ja hoor...een van die busjes moest ik hebben!! (godzijdank!)
Al snel vertrokken we en vanwege het vroege uur (en dus weinig verkeer) waren we Kathmandu snel uit. Langzaam werd het licht en kwam alles tot leven! Het landschap begon te veranderen: van het redelijk vlakke Kathmandu waren we nu in terras-landschap (zoals je ziet in van die thee-reclames!:)). Na een ontbijtje (rond half 9) met geweldig uitzicht gingen we verder. De asfaltweg werd al snel een hobbelig zandpad. En hobbelig was het echt! Urenlang werd ik heen en weer geschud (Ik had zo een milkshake kunnen maken!;))
Via een kloof, met de rivier Bhote Kosi onder ons, reden we omhoog. Vaak moesten we stoppen want er stond een 'file'.
Op gegeven moment wilde de chauffeur andere auto's inhalen, maar er kwamen net op dat moment auto's van tegengestelde richting aan. Op het smalle zandpad moesten we dus achteruit rijden en we reden recht op een 'hap in de weg' af. Er ontstond paniek in de bus en een paar mensen snelden naar buiten. Op het moment dat ik de bus uit wilde gaan was het weer veilig....maar het was wel even doodeng! Ik zag en voelde bijna al de bus naar beneden donderen!
Paar minuutjes later kwamen we bij de eerste controlepost. Daarna volgden nog iets van 4 controlepunten. Echt bizar hoe streng ze zijn daar op de grens van Nepal en Tibet! Het is zelfs niet toegestaan om een reisgids over Tibet mee te nemen!
Op Tibetaanse bodem moesten we met onze bagage een berg op lopen in de regen. De bus met Tibetaanse gids stonden boven op ons te wachten. Poeh!! Ondertussen was het, door alle vertragingen, behoorlijk laat geworden! De laatste uurtjes hebben we dus in het donker moeten rijden. Gelukkig wel op een echte asfaltweg! Aangekomen bij het Guest House, waren er wat mensen aan het zeuren over de slechte accomodatie. Daar werd de sfeer niet echt beter van! Voor mij was de accomodatie prima. Je verwacht toch geen 5 sterrenhotel in een klein Tibetaans dorpje??! Na een korte vergadering snel in bed gedoken wat heerlijk was na een lange vermoeiende dag en nachtelijke kou.
De volgende dag was het bewolkt, maar al snel trokken de wolken weg en waren de eerste geweldige uitzichten zichtbaar! Wauw!!
We bleven maar stijgen en stijgen en het landschap werd steeds leger. Af en toe een paar huizen, geiten, koeien en mensen. Verder niets! Aan het eind van de ochtend bereikten we een pas van boven de 5000 m! Super hoog natuurlijk! Dat was ook zeker te voelen aan de temperatuur..brrr!! Snel een paar foto's genomen en daarna weerlekker de warme bus in! Smiddags hebben we de Mount Everest gezien en hebben e nog een hele hoge pas bereikt van 5200 m, maar vanwege een paar zieke mensen zijn we na een paar minuutjes snel doorgegaan naar Shigatse. De eindbestemming van die dag. Ook deze dag kwamen we in het donker aan..wat heel vreemd is omdat je niet weet hoe het stadje eruit ziet! Dit keer verbleven we in een hotel. Ik sliep met Chris, een leuke vrouw uit London, op een geweldig luxe kamer!
De volgende dag (maandag), zijn we naar een Monastry gegaan. Veel tempels met Buddha's gezien en veel monniken. Het was wel flink balen dat er binnen in de tempels alleen gefotografeerd mocht worden voor belachelijk hoge prijzen! Ook was het een beetje maf dat er monniken in de tempels zaten te zingen die tegerlijkertijd onder de tafel geld aan het tellen waren..dat klopt dan toch niet helemaal!
Buiten een van de tempels zag ik een bedeljongetje. Hij wilde van een jongen uit de groep wat geld hebben. Toen hij daar weinig resultaat mee behaalde, kwam zijn moeder erbij staan en trok de broek naar beneden. Wat schrok ik zeg!! Een bal van het jongetje was helemaal opgezwollen...zo groot als een mandarijn!!
De dag erna zijn we naar gyantse gegaan. De weg erheen was erg mooi. We reden op gegeven moment tussen gele boompjes met kleine riviertjes ertussen. Met bruine bergen en een strakblauwe lucht was dit geweldig mooi!!
De dagen erna hebben we heel veel tempels bezocht en zijn we in Lhasa aangekomen. Ik moest behoorlijk wennen aan de Chinese strakheid..na het chaotische Kathmandu was dit wel even wat anders! Ruime straten met weinig auto's en de mensen zijn erg op zichzelf!
De groep was trouwens behoorlijk groot; zo'n 30 mensen!! Mensen uit Denemarken, Zweden, Engeland, Nederland, Amerika, Israel, Canada, Australie, Rusland enz.... een hele diverse groep met ook heel wat leuke mensen! Ik ging vooral om met 3 meiden uit Israel, een Canadees en een Australiaan. (allemaal twintigers) Het viel me sowieso heel erg mee met de leeftijden. Er waren een paar oudere koppels, maar ook veel jongeren. Erg leuk dus!
In Lhasa zijn we naar het beroemde Potala Palace gegaan. Geweldig mooi is dat! De rondleiding binnen was wat minder. We hadden een andere gids gekregen, een jonge meid, die in gebrekkig en onbegrijpelijk engels uitleg gaf. We hebben er niet veel van begrepen, maar ik heb mijn ogen uitgekeken! Savonds zijn we weer naar het plein voor het Potala Palace geweest om foto's te maken van het mooi verlichte paleis. Dat was een hele goede beslissing want het was magisch! Er werd muziek gespeeld en er was een grote fonteinenshow aan de gang..kippenvel!! Echt geweldig!
De laatste dag zijn we weer naar een klooster gegaan en de geur van yakboter begon me toch wel echt de keel uit te hangen! Het is namelijk de gewoonte om een zak met yakboter (ofzoiets) mee te nemen en dan voor een altaar in de tempel wat leeg te gooien in een schaal met kaarsjes. Het zorgt er namelijk voor dat de kaarsjes genoeg brandstof hebben om te blijven branden. Helaas zorgt het ook voor een stinklucht en rokerige ruimte..kuch kuch!
Vrijdagavond zijn we met een groepje naar een Tibetaanse dansshow geweest waarbij een buffet zat inbegrepen. Ik heb heerlijk gegeten en genoten van de show! Live muziek, geweldige kostuums en sierlijke danspasjes! Top!!
BIj de laatste dans werd ik door een man bij de arm gegrepen en het podium opgesleurd...nee he!!
Gelukkig bleek, na een paar angstige secondes alleen te hebben gestaan op het podium, dat ik niet de enige was en zo kwam het dat we met bijna de hele groep stonden te dansen (een soort volksdans). En dat is op een hoogte van ong 4000m best wel een uitdaging!! (hijg hijg)
Zaterdagochtend, eergister dus, ben ik weer teruggevlogen naar Kathmandu. Helaas was het bewolkt en heb ik weinig van de besneeuwde bergtoppen kunnen zien.Dit keer minder gedoe gehad op het vliegveld van Kathmandu!
Was wel weer flink wennen om in Nepal te zijn. Kathmandu ligt veel lager en is behoorlijk wat warmer. Bij aankomst was het alleen aan eht regenen..en het was heel wat rustiger vanwege een belangrijk festival. Tijdens dit festival keren mensen terug naar hun geboorteplaats. De straten zijn nu dus vrij leeg en het is hel stil, wat erg bijzonder is voor Kathmandu.
Gisteravond ben ik met wat mensen van de Tibet-tour uiteten geweest. Was erg gezellig!
Na het eten zijn we naar een bar gegaan en heb ik nog een cocktailtje gedronken. Toen ik na deze geslaagde avond naar mijn hotel liep zag ik opeens op straat iemand liggen met gezicht naar beneden. Rondom het lichaam stonden wat mensen te praten en te wijzen.
Ik dacht eerst dat het om een dronken iemand ging, maar toen ik mensen naar een balkon zag wijzen en toen ik een plasje bloed zag liggen, begon bij mij de alarmbellen te rinkelen! De vrouw was naar beneden gesprongen of gevallen en lag dus dood op de straat! Heel naar om te zien! Het gezich was gelukkig niet te zien, maar toch zag je dat het door de klap een beetje vervormd was! Jakkes!!!
Hopelijk gaat het beeld snel uit mijn hoofd, want het leuk is het niet!
Vandaag gaan Lidewij en ik naar Bhaktapur en Nagarkot en komen woensdag weer terug in Kathmandu. Donderdag gaan we dan richting Pokhara...
Ik ben heel erg benieuwd naar deze plaatsen en kan niet wachten om weg te gaan.. het is nu namelijk een beetje saai met die lege straten.
Nou, ik moet gaan..

Heel veel liefs!