Nog even snel een berichtje. Morgenochtend vertrek ik namelijk heeel vroeg naar Tibet. Ik reis met een internationaal groepje per bus/auto naar Lhasa. Dat zal ongeveer 1 week duren. Na die week vlieg ik van Lhasa weer terug naar Kathmandu en gaat mijn reis in Nepal weer verder! Aankomende week zal het heel moeilijk zijn om een computer te vinden vrees ik dus jullie zullen eventjes moeten wachten op een nieuw verhaal!;)
Maar ik zal eerst nog even mijn avonturen van afgelopen 2 dagen vertellen!

Gisterochtend ontmoette ik bij het ontbijt 2 nederlanders: Vicky (een studente) en Raymond (een 50-er). Zij waren los van elkaar op reis en hadden elkaar de dag ervoor ontmoet. Het was meteen gezellig en we besloten om samen naar Bodhnath en Pashupatinath te gaan.

Beide plekken zijn een eindje van Kathmandu vandaan, dus wilden we een taxi nemen. Als echt hollanders hebben we flink onderhandeld over de prijs en uiteindelijk gold de spreuk: ' de aanhouder wint!'Eerst bezochten we Pashupatinath. Deze plek is bekend om de crematies. Lichamen worden hier op een houtstapel gelegd en verbrand. De as wordt daarna in de rivier geveegd.

Bij de ingang vertelde een mannetje ons zonder schaamte dat we voor de toegang 500 roepies moesten betalen. In euro's is dat helemaal niets, namelijk 5 euro, maar dat is voor Nepal een absurd hoge prijs. (ter vergelijking; je kan avondeten+drinken met 2 personen voor 450 roepies..en dat is dan nog luxe!). We hebben toen via een omweg en een beklimming van een (klein) bergje geprobeerd om, zonder te betalen, naar binnen te komen. Dat lukte! Vervolgens werden we al snel geconfronteerd met de functie van deze plek. Aan de ene kant van de rivier zaten er heel veel mensen op trappetjes zicht te wassen, een ritueel uit te voeren en/of iets te verkopen. Aan de andere kant van de rivier waren er plateau's waar de crematies plaatsvonden. Op het moment dat wij er waren, vonden er2 crematiesplaats (beide bijna afgelopen) en lag er een ander lichaam,gewikkeld in een oranje deken waarbij de voeten wel uitstaken,te 'wachten'. Enhet werd nog gekker, want IN de rivier waren jongetjes aan het spelen en te zwemmen.Daar zouden wijin Nederlandtoch echt niet aan moeten denken!

Via een trap zijn we eenberg op gelopen en hebben daar nog heel veel aapjes en tempels gezien. Daarna zijn we weer afgedaald en zijn we gaan lopen naar Bodhnath. Dezewandeling ging dwars door verlaten wijkjes waar er allerlei verschillende huisjes stonden. We kwamen langs piepkleine arbeidershuisjes en een krottenwijk, maar even later stond er da ineens eenvilla(in westerse architectuur). Ontzettend vreemd om te zien! In Bodhnath hebben we de grooste stupa bezocht en hebben we lekker geluncht op een dakterras met een geweldig uitzicht. Na de lunch hebben we nog wat 'dingetjes' in de omgeving van de stupa bezocht. Deze 'dingetjes', zoals we die noemde waren o.a. een stupa, een school en eenmonnikenklooster. Al van een afstandje konen we de lage tonenafgewisseld met scherpe toeters al horen: er was een ceremonie bezig.Tot mijn verbazing mochten we gewoon naar binnen en hebben we daar een stukje mee mogen maken. Het monotome gezang met de dreunen op de gong waren tegenlijkertijd beangstigend, maar ook rustgevend.Als je je ogen sluit merk je dat er heel veel verschillende 'lagen' in demuziek zitten. Erg mooi!

Na een tijdje zijn we verder gegaan enkwamen we bij een grasveldje metaan de linkerkant een geweldig mooie tempel, terwijl er op het grasveldje gigantische hopen afval lagen. Entussen het afval lag een jongen te slapen. Ongelofelijk...

Luiers, plastic flessen, papier, eten alles lag er..ga maar na hoe het er rook! We werden de hele dag al geconfronteerd met verschillende geuren: uitlaatgassen, crematie-lucht, afval, etenslucht, kruiden... echt van alles!

Het is sowieso soms schokkend om te zien hoe het leven hier is. Aan het eind van de middag liepen we namelijk langs een groepje jongens die op straat lagen te snuiven ...lijm! Jongens van een jaar of 12 a 13 jaar!! Verschrikkelijk om te beseffen dat er voor hun geen toekomst is!

sAvonds had ik met Lidewij afgesproken en zijn we naar een restaurantje gegaan om te eten. Onder het genot van een drankje en live muziek hebben we onze verhalen van afgelopen week uitgewisseld en foto's laten zien.

Vanmorgen zijn we samen naar Patan gegaan. Daar heb je een pleintje waar allerlei tempels opstaan. Om de 10 m zie je weer iets anders..amazing! Helaas mag je als niet-hindu in veel tempels niet naar binnen, maar bij een was dat wel toegestaan en konden we via een smal, steil trappetje naar boven. Boven aangekomen hebben we een boterlampje aangestoken en kregen we een rode stip op ons voorhoofd. Even later kregen we de tip om naar een tempel te gaan waar voorbereidingen voor het aankomende festival aan de gang waren. Vandaag is er namelijk een festival, Dasain, begonnen wat maar liefst 15 dagen gaat duren. Na een aantal dagen worden er dan ontzettend veel dieren geoffer op straat..(gelukkig ben ik dan in Tibet!!). Bij aankomst bij de tempel was er van een festival nog weinig sprake. Er werd wat schoongemaakt en dat was het!

Even later hebben we de taxi weer terug naar kathmandu genomen en zijn we wat wezen shoppen. Lidewij wilde graag een broek en T-shirt en ik een zonnebril+cadeautje voor tasjesvrouw.Allebei zijn we nu de trotse eigenaressen van nieuwe spulletjes!;)

Terug in het hotel begon voor mij het inpakken. Morgenochten moet ik om 6 uur klaarstaan bij deagency.Dat wordt nog leuk morgenochtend!

We gaan nu snel wat eten, anders wordt het zo laat!

Tot (waarschijnlijk) over een week!

Liefs